Magazine Sax, 25 april 2006
Reclamestudent
Daadkracht is het toverwoord in het openbaar bestuur. Gezag komt met standvastigheid. Als burger weet je waar je aan toe bent. Nee heb je, Nee kunnen je krijgen.
Door Steven de Jong
Kijk maar naar Gerd Leers, de Giuliani van Limboland, die ferm optrad tegen kampbewoners. Of naar Rita Verdonk. Je kunt roepen tegen haar wat je wilt; dat kleuters bijvoorbeeld niet in een gevangenis thuishoren, dat detentiecentra ook gewoon aan brandveiligheidseisen moeten voldoen. Maar ze geeft geen krimp, respect daarvoor! Niet links, niet rechts, maar recht-door-zee heet dat, zo leerde ik onlangs.
Vergeet ook burgemeester Zuidgeest niet. Van de Raad van State kreeg hij de verordening een paar boompjes in Schinveld te kappen. Daarop hadden betogers zich verschanst in het bos. Tegen de wil van de bevolking besloot de Schrik van Schinveld tot ontruimen. Eerst liet hij de wereldverbeteraars uithongeren, daarna onderkoelen en vervolgens trok de ME de wortelvreters het bos uit. Aan hun haren.
Toch zijn niet alle krachtdadige bestuurders gewetenloze boemannen. In Joure biedt burgemeester Kuiper namelijk dapper weerstand tegen het ronduit verwerpelijke en kapitalistische idee van schapen als wandelende reclamezuil, ook wel ‘reclameschapen’ genoemd. Onder dwang werd bij deze schapen een doek om hun middel gewikkeld. Met het logo van ‘Hotels.nl’ erop. De plaatselijke shoarmaboer had zich ook al aangemeld als adverteerder.
Nu ben je als bestuurder een mietje als je voor wollige viervoeters opkomt en daarom verzon Kuiper iets anders. “Reclame langs de snelweg is in strijd met het gemeentelijk beleid”, bulderde hij de camera van Nova in. Nadat hij stampvoetend nog wat kreten als ‘dwangsom’ en ‘bestuursdwang’ fulmineerde, vroeg Nova hem wat die enorme M-paal van McDonalds dan achter hem deed. Uiteindelijk kwam de aap uit de mouw. “Schapen dienen uitsluitend te grazen en niet als wandelende reclamezuil op te treden.” Een knap staaltje daadkracht dus, kan het niet linksom dan kan het altijd nog rechtsom. Recht-door-zee dus.
Tot wat voor moreel verval een zwak bestuurder kan leiden zie je aan de zwervers in Amsterdam. Niet zozeer omdat er daar zwervers zijn, maar vooral vanwege het verschijnsel dat bedrijven aldaar rugruimte van daklozen op kunnen kopen. Betaling geschiedt zelfs in een klooster, nota bene het huis des Heren.
Binnenkort zijn studenten aan de beurt. Kijk maar eens op www.ikfietsgratis.nl. Denk maar niet dat een staatssecretaris van Onderwijs je komt redden van deze logoterreur. Reclamestudenten gaan het stadsbeeld bepalen, of je het nou wilt of niet. Behalve in Joure dan.
Reclamestudent
Daadkracht is het toverwoord in het openbaar bestuur. Gezag komt met standvastigheid. Als burger weet je waar je aan toe bent. Nee heb je, Nee kunnen je krijgen.
Door Steven de Jong
Kijk maar naar Gerd Leers, de Giuliani van Limboland, die ferm optrad tegen kampbewoners. Of naar Rita Verdonk. Je kunt roepen tegen haar wat je wilt; dat kleuters bijvoorbeeld niet in een gevangenis thuishoren, dat detentiecentra ook gewoon aan brandveiligheidseisen moeten voldoen. Maar ze geeft geen krimp, respect daarvoor! Niet links, niet rechts, maar recht-door-zee heet dat, zo leerde ik onlangs.
Vergeet ook burgemeester Zuidgeest niet. Van de Raad van State kreeg hij de verordening een paar boompjes in Schinveld te kappen. Daarop hadden betogers zich verschanst in het bos. Tegen de wil van de bevolking besloot de Schrik van Schinveld tot ontruimen. Eerst liet hij de wereldverbeteraars uithongeren, daarna onderkoelen en vervolgens trok de ME de wortelvreters het bos uit. Aan hun haren.
Toch zijn niet alle krachtdadige bestuurders gewetenloze boemannen. In Joure biedt burgemeester Kuiper namelijk dapper weerstand tegen het ronduit verwerpelijke en kapitalistische idee van schapen als wandelende reclamezuil, ook wel ‘reclameschapen’ genoemd. Onder dwang werd bij deze schapen een doek om hun middel gewikkeld. Met het logo van ‘Hotels.nl’ erop. De plaatselijke shoarmaboer had zich ook al aangemeld als adverteerder.
Nu ben je als bestuurder een mietje als je voor wollige viervoeters opkomt en daarom verzon Kuiper iets anders. “Reclame langs de snelweg is in strijd met het gemeentelijk beleid”, bulderde hij de camera van Nova in. Nadat hij stampvoetend nog wat kreten als ‘dwangsom’ en ‘bestuursdwang’ fulmineerde, vroeg Nova hem wat die enorme M-paal van McDonalds dan achter hem deed. Uiteindelijk kwam de aap uit de mouw. “Schapen dienen uitsluitend te grazen en niet als wandelende reclamezuil op te treden.” Een knap staaltje daadkracht dus, kan het niet linksom dan kan het altijd nog rechtsom. Recht-door-zee dus.
Tot wat voor moreel verval een zwak bestuurder kan leiden zie je aan de zwervers in Amsterdam. Niet zozeer omdat er daar zwervers zijn, maar vooral vanwege het verschijnsel dat bedrijven aldaar rugruimte van daklozen op kunnen kopen. Betaling geschiedt zelfs in een klooster, nota bene het huis des Heren.
Binnenkort zijn studenten aan de beurt. Kijk maar eens op www.ikfietsgratis.nl. Denk maar niet dat een staatssecretaris van Onderwijs je komt redden van deze logoterreur. Reclamestudenten gaan het stadsbeeld bepalen, of je het nou wilt of niet. Behalve in Joure dan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten